Wij werken in de klas met een planbord. De kinderen leren hierdoor zelf plannen en zijn gemotiveerder om hun werkjes te maken.
De kinderen moeten altijd drie werkjes in de week maken. Het rode en groene werkje is een knutselwerkje. Het gele werkje kan van alles zijn: taalhoek, rekenhoek, iets bouwen van lego of kapla, kralenplank of puzzel. Het oranjewerkje is een magwerkje en dit mag pas gekozen worden als de moetwerkjes af zijn.
Van elk kind hangt er een naamkaartje op het bord en daarachter zitten drie witte vakjes. Stel dat ze het rode werkje kiezen, dan hangen ze een rode magneet achter hun naam. Zo weten de kinderen en ik welke werkjes ze al gedaan hebben. Dinsdagmiddag moeten de kinderen allemaal een werkje af hebben. donderdagochtend moeten ze twee werkjes af hebben en donderdagmiddag moeten alle werkjes gedaan zijn. De kinderen weten dit heel goed. Sommige kinderen wachten tot het laatste moment met werken en anderen zijn woensdag al met alle werkjes klaar. Dat mogen ze zelf weten. Het valt me op dat de kinderen nooit mopperen wanneer ze hun werkjes aan het einde van de week nog moeten doen. Ze weten heel goed, dat ze daar zelf voor hebben gekozen.
Onder aan het bord hangen ook blauwe rondjes met cijfers. In een week hebben de kinderen zes keer de mogelijkheid om te werken. Elke keer wanneer er een speel/werkles is geweest wordt er een kaartje afgehaald door de hulpjes. Tijdens het invallen kom ik ook weleens groepen tegen waarin de juf aangeeft wie er gaat werken en spelen. Dat is prima en ik snap dit ook heel goed wanneer je 30 kinderen in de klas hebt. Toch vind ik zelf de manier van het planbord de fijnste manier om mee te werken.
Je kent vast al wel de website leraar24. Zo niet dan moet je daar echt even kijken! Hier staan filmpjes op rondom verschillende onderwerpen en schoolvakken. Het zijn korte filmpjes van een paar minuten, waarin iets heel duidelijk uitgelegd wordt!
Intussen heb ik er al een heleboel gezien en ben dus op zoek gegaan naar filmpjes uit Amerika.
Al snel kwam ik op deze site. En wauw wat een inspiratie kun je hier opdoen, zoveel filmpjes! Je kunt op onderwerp zoeken, maar ook op jaargroep. Kindergarten is groep 1/2. Grade 1 is groep 3, grade 2 is groep 4 enzovoort.
Kijk eens op deze site. Hier kun je gratis woordzoekers, dobbelstenen, bordspellen, kruiswoordpuzzels, doolhoven, werkbladen en nog veel meer maken! Je moet je er even in verdiepen, maar als je weet hoe het werkt dan is het heel handig!
Op Pinterest zie ik regelmatig een complimentenposter staan. Zou het niet leuk zijn om ook zoiets voor in de klas te maken? Je kunt heel simpel een A4 papier gebruiken en de kinderen complimenten laten bedenken. Maar je kunt ook onderstaande poster gebruiken!
Heb je weleens in de bibliotheek van Google gekeken? Oftewel Google Books?
Hier staan allerlei boeken, die je online gratis kunt lezen. Soms een deel van het boek en soms zelfs het hele boek.
Er zijn ontzettend veel leuke onderwijsboeken, die je kunt opzoeken. Wel vaak in het Engels, dat wel.
Hoe doe je dit
Ga naar de website van Google Books.
Vul een trefwoord in. Bijvoorbeeld: classroom, math of literacy.
Scroll naar onder en klik Preview and full view aan.
Nu krijg je alle boeken te zien, die je ook daadwerkelijk (voor een gedeelte) kunt lezen.
Klik op de titel die je interessant lijkt en lezen maar!
Via mijn Pinterest pagina kun je op allerlei leuke boeken komen. Scheelt zelf weer zoeken.
Het zijn er nog niet heel veel, maar je kunt er voorlopig mee vooruit!
In de meivakantie wil ik een aantal boeken ook uitwerken op mijn website. Vooral handig voor de juffen en meesters, die niet zo goed Engels kunnen..
Zie je zelf nog een boek, dat er bij MOET? Laat dan even een reactie achter, dan zet ik het boek erbij!
Kinderen zitten bij jou heel het jaar in de klas. Wat voor gevoelens krijgen ze bij jou? Geef je de kinderen naast onderwijs ook liefde en aandacht of laat je dit over aan de ouders? Hoe vaak krijgen ze bij jou in de klas te horen dat ze bijzonder zijn? Weten de kinderen dat ze uniek zijn? Krijgen ze de bevestiging, die ze zo hard nodig hebben? Ik wil je een aantal voorbeelden geven, die je kunt gebruiken in de relatie met de kinderen.
1. Je bent bijzonder. Niet om wat je kunt, maar om wie je bent! Weet dat er niemand is als jij.
2. Het is oké, dat je fouten maakt. Ook grote mensen maken fouten.
3. Het geeft niet, dat je moet huilen. Ik zie dat je verdriet hebt en ik wil je graag troosten.
4. Ik zie dat het je spijt. Ik vergeef het je. Laten we weer beginnen met een schone lei.
5. Goed zo. Je hebt de juiste beslissing gemaakt.
6. Ik merk dat ik een fout heb gemaakt. Het spijt me.
7. Wat een goed idee! Vertel me er eens meer over.
8. Wat fijn dat je (naam) hebt geholpen. Dat geeft je vast een goed gevoel van binnen.
9. Ik heb een verrassing. Omdat jullie zo geweldig zijn gaan we…
10. Je hoeft je niet te haasten. We hebben genoeg tijd.
11. Vertel verder, wat gebeurde er toen? Ik wil er graag meer over horen. Ik luister.
12. Ik heb jullie gemist.
13. Probeer het maar. Ik weet dat je het kan.
14. Je kunt mij vertrouwen.
15. Hoe kan ik je helpen? Ik denk dat je het zelf kan, maar ik help je graag.
Ik heb een tijd geleden een blog geschreven over het gebruik van de mystery hero, Lees het hier terug.
Je kunt de stokjes ook voor andere doeleinden gebruiken.
1. Soms hebben kinderen geen zin om hun vinger om te steken. Ze weten dan wel het antwoord, maar denken dat ze toch geen beurt krijgen. Of kinderen steken hun vinger niet op, omdat ze geen beurt willen. Door de ijsstokjes te gebruiken zorg je ervoor dat kinderen willekeurig een beurt krijgen. Je trekt een naam uit het potje en dat kind beantwoord de vraag. Een bijkomend voordeel is dat ze allemaal wel moeten opletten, want ze weten nooit wie er aan de beurt komt.
2. Soms heb je iemand nodig die even wat weg moet brengen of iets moet ophalen. Meestal wil heel de klas wel vrijwilliger zijn. Door een stokje te pakken met een naam erop kun je dit op een eerlijke manier bepalen.
3. Je kunt de stokjes ook gebruiken tijdens het maken van de groepjes. Kinderen hebben zo eigenlijk geen reden om te klagen, want je hebt de kinderen willekeurig ingedeeld.
Tip: soms wil je niet willekeurig iemand kiezen. Je zou door een kleine markering het verschil tussen meisjes en jongen kunnen aanduiden.
Ik had al heel lang het plan om een grote dobbelsteen te maken en het is eindelijk gelukt!
Eerst moest ik op zoek naar een mooie vierkanten kartonnen doos. En dat viel nog niet mee.
Nadat ik bijna de hoop had opgegeven vond ik een mo0i exemplaar.
De doos heb ik in kadopapier gepakt voor een vrolijke uitstraling.
Daarna heb ik op elke zijde een doorzichtig hoesje geplakt. Dit is wel even een knip en plak werkje.
En dan is de dobbelsteen klaar!
Je kunt het voor verschillende dingen gebruiken. Voor cijfers, kleuren, woorden of sommen. Eigenlijk voor alles!
Wij werken momenteel over de lente, dus ik heb er plaatjes ingedaan van boerderijdieren. De kinderen mogen met de dobbelsteen gooien en moeten zeggen welk dier het is en hoe het jong heet. Tijdens het gooien kunnen de plaatjes er uit vallen, maar dit is heel makkelijk op te lossen met een stukje kneedgum!
Ik kan niet wachten om de dobbelsteen morgen in te zetten!
Bij ons in de klas hangt er op de deur een klassenkrant. Het is een goed communicatiemiddel met de ouders, omdat hier alle vragen en nieuwtjes op staan. De klassenkrant bestaat uit zes onderdelen.
1. Nieuwtje: hier komt belangrijk nieuws over bijvoorbeeld oudergesprekken, uitstapjes en ander schoolnieuws te hangen. Hier hangt ook een (reserve)brief, die de kinderen mee naar huis krijgen.
2. Vraagje: hier komen vragen te staan over bijvoorbeeld wie er wil rijden bij uitstapjes of wie er nog bepaald materiaal heeft bij een thema of knutselwerkje.
3. Het thema: hier hangt een plaatje van het thema.
4. Wij leren: hier schrijven we bijvoorbeeld de bijbelverhalen van de week op, liedjes en de themawoorden.
5. Hoera, jarig!: hier hangt een ballon als iemand jarig is. In dit geval was er een broertje geboren bij een meisje uit de klas en had de directeur een dochter gekregen, dus dan hangt er een kinderwagen.
6. Wist je dat: hier hangen we altijd de letter van de week op.
Erger jij je ook aan de kinderen die altijd hun potlood moeten slijpen? Dit is niet langer meer nodig! Zet op elk groepje tafels twee potjes met kleurpotloden. Een potje met geslepen potloden en een potje waarbij ze hoognodig geslepen moeten worden. Aan het einde van de dag kan de klassendienst alle potloden weer slijpen.
P.S. Doe je al mee aan de give-away? Je hebt nog tot donderdagavond 20.00 de tijd!
Ik heb weer wat handige tips voor je op een rij gezet. Ze horen niet perse bij een bepaalde categorie.
Tip 1:
Zet tijdens het zelfstandig werken, creatief schrijven, binnenkomen in de klas, groepswerk, onrust muziek op. Dit bevordert het aandachtig en ontspannen leren.
Tip 2:
Schrijf het dagprogramma op het bord en vermeld hierbij ook de lesdoelen.
Tip 3:
Zorg dat de kinderen hun gevoelens kunnen uiten. Hang in de klas twee prikborden op of zet twee dozen neer. Hier kunnen ze hun positieve en negatieve gevoelens kwijt.
Tip 4:
Werk regelmatig in kleine teams. Hierdoor leren de kinderen elkaar beter kennen.
Tip 5:
Maak coupons waar je een compliment voor de leerling op schrijft. Hij kan deze dan thuis laten zien.
Tip 6:
Maak een speciale correctietafel met een rode pen, of andere kleur en beloningstickers of stempels. Zorg ervoor dat je nog wel belangstelling voor het werk hebt als je het de kinderen laat nakijken.
Tip 7:
Evalueer regelmatig over de sfeer, samenwerken, onderlinge hulp en opkomen voor elkaar.
Tip 8:
Zorg dat altijd alles op het bord goed leesbaar is! Geef het goede voorbeeld door ook je bureau netjes en overzichtelijk te houden. Laat ook geen rommel in je klas slingeren, maar geef alles een vaste plek. Gebruik bijvoorbeeld dozen, waar je spullen in opbergt, die je niet altijd gebruikt. Een opgeruimd lokaal zorgt voor een hoger leerrendement!
Tip 9:
Zorg tussen de lessen door voor wat ontspanning. Maak bijvoorbeeld een boekje met leuke tussendoorspelletjes. Hierdoor krijgt iedereen weer energie voor de volgende les!
Tip 10:
Betrek de kinderen actief bij de les! Stel veel vragen en laat ze meedenken! Zorg dat er interactie is!
Tip 1:
Wijs de kinderen op wat ze wel kunnen! Bijvoorbeeld: “Goed zo Bart, je hebt er al vijftien goed, dat is drie meer dan gisteren!” Probeer vanuit deze basis naar je doelstellingen te streven.
Tip 2:
Probeer zo min mogelijk tijd te laten tussen de activiteit van de leerling en het moment van feedback. Geef de leerlingen iedere 30 minuten een vorm van feedback of positieve ondersteuning.
Tip 3:
Laat kinderen hun eigen werk of dat van een ander nakijken. Zo maak je de kinderen bewust van hun eigen ‘fouten’.
Tip 4:
Wanneer je de kinderen zelf laat nakijken, richt dan een speciale nakijktafel in. Leg op deze tafel gekleurde pennen, beloningsstickers en stempels. Maak hier wel duidelijke afspraken over!
Tip 5:
Zorg ervoor dat je nog wel belangstelling voor het werk hebt als je het de kinderen zelf laat nakijken. Jij bent degene die het proces in de gaten moet houden!
Zo hier is dan mijn beloofde blog met tips over de relatie tussen leerkracht-leerling.
Tip 1:
Zorg ervoor dat de kinderen zich welkom voelen. Ga bij de deuropening staan als de kinderen binnenkomen en begroet ze. Geef bijvoorbeeld een hand. Hierdoor weet je aan het einde van de dag zeker dat je elk kind hebt gesproken/aangekeken. Dit kun je ook heel goed doen als de kinderen weer naar huis gaan. Bij mij op school doen ze het allebei. Wees ook beschikbaar. Stuur een kind dat graag nog wat wilt helpen niet gelijk weg. Misschien wilt het wel wat met je bespreken zonder de andere kinderen erbij. Je kunt ook beschikbaar zijn door een brievenbus in de klas te zetten waar kinderen post in kunnen doen, als ze iets alleen tegen jou willen zeggen/vertellen.
Tip 2:
Laat elk kind weten dat je hem of haar de moeite waard vindt. Toon belangstelling. Verdiep je in de leerlingen. Welke hobby’s en interesses hebben ze? Luister echt naar wat kinderen te zeggen hebben. Ook al zijn de maandagochtendverhalen niet altijd favoriet. Verzin dan eens een andere werkvorm!
Tip 3:
Het maakt je een geweldige juf/meester als je de volgende dag vraagt hoe het voetballen ging of hoe het bezoekje bij oma was. Onthoud de dingen waar de kinderen mee bezig zijn! Schrijf er desnoods een paar op. Maakt dit een leerkracht nep? Nee vind ik zeker niet! Het laat zien, dat je gemotiveerd bent om aan de relatie met de kinderen te werken! De kinderen zullen zich gewaardeerd en gezien voelen.
Tip 4:
Creeer het wij-gevoel! Stel samen met de leerlingen de regels en afspraken vast en doe regelmatig iets leuks tussendoor. Tijdens mijn SBO-stage kwam ik op een school waar ze elke vrijdagmiddag samen thee dronken. De kinderen zorgden om de week voor een biscuitje. Erg gezellig!
Tip 5:
Behandel elk kind met respect! Klinkt misschien heel logisch, maar het is soms o zo lastig als een kind het bloed weer eens onder je nagels haalt. Zorg ervoor dat je van dichtbij corrigeert! Niet iedereen hoeft te weten, wanneer een kind gewaarschuwd wordt. Het prijzen van een kind kan natuurlijk wel goed op afstand. Het motiveert de andere kinderen ook weer om hun best te doen!
Zo dit waren de tips voor vandaag! Mijn volgende blog zal gaan over het geven van feedback!
Heb je nog meer tips, reageer dan gerust! Ik vind het erg leuk om je reactie te lezen!
In een aantal blogs wil ik jullie graag wat tips geven om het onderwijs voor de kinderen en jezelf nog leuker te maken! Dit zijn bijvoorbeeld tips op organisatorisch gebied, maar ook rondom zorg en onderwijs.
Onderstaande tips zijn gericht op het instructie geven aan de kinderen.
Tip 1:
Zorg ervoor dat je ontspannen aan een les begint. Dit betekent dat je al je spullen die je denkt nodig te hebben klaar hebt liggen.
Bedenk ook van te voren hoe je de lesstof wilt overbrengen en wat ze precies moeten weten aan het einde van de les.
Tip 2:
Schrijf het doel van de les op het bord en sta hier ook even bij stil. Betrek zo de kinderen bij het leerproces! Hierdoor groeit het verantwoordelijkheidsgevoel.
Tip 3:
Bedenk dat je niet gelijk met de instructie hoeft te beginnen. Begin eerst met een introductie! Vertel bijvoorbeeld een grap, anekdote of een verhaaltje. Hierdoor krijg je gelijk de aandacht! Maak het een beetje spannend voor ze!
Tip 4:
Gebruik je stem optimaal! Praat dus niet altijd in hetzelfde tempo. Varieer in volume en toonhoogte, zing eens een stukje! Je hebt gegarandeerd de aandacht!
Tip 5:
Verander ook regelmatig van houding. Kies eens voor ongewone houdingen. Ga eens op de stoel of het bureau staan of op de grond zitten!
Tip 6:
Sta af en toe gewoon even stil.
Tip 7:
Waarom zit je alleen tijdens het vertellen in de kring? Doe eens een reken- of taalles in de kring!
Tip 8:
Geef de kinderen denktijd na het stellen van een vraag. Laat bijvoorbeeld het antwoord eerst opschrijven.
Tip 9:
Wanneer je een kind een beurt heeft gegeven en hij het antwoord heeft verteld. Wacht dan nog een paar seconden, misschien wil hij het nog wel aanvullen.
Tip 10:
Gebruik tijdens het vragen stellen bordjes met ja-nee of a,b,c,d. Je kunt ook heel simpel een groen en een rood kaartje gebruiken. Zo zorg je ervoor dat alle kinderen betrokken worden bij het beantwoorden van de vragen.
Zo dit waren de eerste tips! Mijn volgende blog gaat over de relatie tussen leerkracht-leerling.
Iedereen leert op een verschillende manier en heeft een eigen leerstijl. Dit geldt voor het leren op school maar ook daar buiten. Er is niet één beste manier, want leren kan op heel veel verschillende manieren. Meestal praten we over vier soorten leerstijlen:
Beslisser: dit kind heeft een convergente leerstijl. Het hakt graag knopen door. De theorie interesseert hem niet zo, wel de oplossing voor het probleem. De beslisser voelt zich goed als hij een stappenplan kan gebruiken om zo stap voor stap het resultaat te kunnen bereiken.
Een beslisser leert het meest als het de kans krijgt om zaken uit te proberen en te oefenen onder begeleiding van een expert.
Doener: dit kind heeft een uitvoerende leerstijl. Het wil graag ervaringen opdoen en experimenteren. Als een doener ergens aan begint wilt het ook resultaten zien. Het werkt graag samen met anderen, komt snel in actie en probeert ook anderen
mee te trekken. Een doener kan zich gemakkelijk aanpassen aan nieuwe situaties en onverwachte omstandigheden.
Soms is het ongeduldig en gaat het over tot actie zonder na denken.
Dromer: dit kind heeft een divergente leerstijl. Het kijkt aandachtig hoe anderen een probleem aanpakken.
Eerst goed kijken en dan pas zelf aan de slag gaan. Het kan zich goed inleven in verschillende situaties en kan een probleem vanuit vele standpunten bekijken. Het ziet vaak veel oplossingen.
Dromers maken en bedenken graag, maar hebben daar wel tijd en ruimte voor nodig.
Denker: dit kind heeft een assimilerende leerstijl. Het stelt graag onderzoekende vragen en kijkt vooral naar wat gebeurt.
Het wil graag ruimte om creatief om te gaan met zijn ideeën. Ze leren het best uit boeken en voordrachten, want die zijn logisch opgebouwd.
Denkers kunnen niet goed tegen onzekerheid of wanorde. Ze vragen zelden hulp aan anderen.
Om in het onderwijs een leerling het optimale leerresultaat te laten bereiken zou je het beste kunnen aansluiten bij de leerstijl van het kind.Toch moet je hierbij uitkijken dat de leerling niet alleen sterker wordt in de leerstijl die hij al beheerst. Eigenlijk zou je afwisselend een beroep moeten doen op alle vier de leerstijlen.
De leerlingen krijgen dan de kans om de andere leerstijlen ook te ontwikkelen. Het is niet zo dat de leerstijl al compleet vastligt en onveranderlijk is.
Jammer genoeg wordt er in het onderwijs vaak nog onvoldoende rekening gehouden met de verschillende leerstijlen. De nadruk ligt vooral op verbale vaardigheden. Dit betekent eigenlijk dat leerlingen die gemakkelijk taal verwerken, de woordenkers, bevoordeeld worden.
Als leerkracht moet je ook goed op de hoogte zijn van je eigen leerstijl. Wanneer je een woorddenker bent, dan gebruik je dit ook binnen het begeleidingsproces van kinderen. Als leerkracht zul je dan waarschijnlijk de informatie mondeling overbrengen en de opdrachten talig laten verwerken. Je moet je goed realiseren wat dit bijvoorbeeld betekent voor de beelddenkers in de klas!
Houd jij al rekening met de verschillende leerstijlen van de kinderen?
Ontdekkend leren bij kinderen kan spontaan ontstaan, maar ook de leerkracht kan de nieuwsgierigheid van kinderen prikkelen. Veel leerkrachten vinden het fijn om zich vast te houden aan een stappenplan. Er zijn verschillende plannen bedacht, die je zou kunnen gebruiken. Bijvoorbeeld het inquiry training model van de Amerikaanse leerpsycholoog Richard Suchman of het inquiry cycle model van Llewellyn. Ook in Nederland is er een stappenplan uitgewerkt door Van Graft en Kemmers.
Hieronder licht ik het Nederlandse model van Van Graft & Kemmers nader toe.
Confrontatie:
De eerste stap van ontdekkend leren is een introductie of confrontatie met een probleem of voorwerp dat aansluit bij de belevingswereld van de kinderen. Dit wordt ook wel “er komt iets binnen..” genoemd. Het gaat erom dat de kinderen verwondert en nieuwsgierig raken en het verder willen onderzoeken. Dit kan een oud voorwerp zijn bij geschiedenis, een maatbeker bij rekenen, een voorwerp uit een bepaalde provincie bij aardrijkskunde noem maar op! Ook een brief, kaart, foto of spel is mogelijk. Denk niet te moeilijk!
Verkennen:
Nadat de kinderen aandacht voor het voorwerp hebben mogen ze ermee aanrommelen. De kinderen mogen het voorwerp bekijken, horen, voelen en ruiken zodat ze er vertrouwd mee raken. Ook halen de kinderen zo hun voorkennis naar boven en kunnen ze ervaringen uitwisselen over het aangeboden materiaal. Een ander doel van aanrommelen is het bedenken van vragen die geschikt zijn voor onderzoek. Wat willen de kinderen over dit voorwerp weten?
Opzetten experiment:
De vragen die tijdens de aanrommelfase naar voren zijn gekomen worden tijdens deze fase omgezet in onderzoeksvragen. De leerkracht en de kinderen bedenken samen een plan over wat er in het ‘experiment’ bekeken of gemeten gaat worden. Je zou de kinderen ook voorgestructureerde werkkaarten kunnen geven, zodat ze meer houvast hebben. Verder is het belangrijk om na te denken over de materialen en meetinstrumenten die nodig zijn. Denk bijvoorbeeld aan boeken, internet, filmpjes, interviews, maar ook observeren en werken met de zintuigen speelt hier een grote rol bij. Bedenk ook wie aan het onderzoek werkt. Zijn dit alle kinderen of kies je er een aantal uit? Werken de kinderen in groepjes aan een bepaald deel van het onderzoek of heeft elk groepje een eigen onderzoek?
Uitvoeren van het experiment
Het onderzoek wordt uitgevoerd door de kinderen of met hulp van de leerkracht.
De resultaten en waarnemingen worden vastgelegd in een logboek.
Geef duidelijk aan hoe lang en wanneer de kinderen aan het onderzoek kunnen werken. Evalueer ook tussendoor met de kinderen en laat ze regelmatig vertellen over hun bevindingen, die ze al gedaan hebben en waar ze tegen aanlopen.
Concluderen:
Nadat de resultaten bekend zijn, kunnen de kinderen conclusies trekken.
Dit kan leiden tot oplossingen, maar misschien ook wel tot vervolgvragen.
Presenteren van resultaten:
De resultaten en conclusies worden verwerkt tot een presentatie.
Dit kan een tekening, foto, tabel, woordveld, grafiek of tentoonstelling zijn.
De leerkracht kan de kinderen stimuleren om de resultaten samen te vatten en tot enkele conclusies te komen.
De presentatie kun je zo groot maken als je zelf wilt.
Verdiepen en verbreden:
Uit de gesprekken en presentaties heeft de leerkracht een beeld gekregen van de actuele beginsituatie van de kinderen. De leerkracht kan nog meer dingen over het onderwerp vertellen en in een context plaatsen. Nu je de beginsituatie weet van de kinderen kun je hier ook rekening mee houden tijdens de vervolglessen. Je kunt nu bladzijden schrappen en/of toevoegen. Voor kinderen die zich nog meer willen verdiepen kun je een klaaropdracht maken. Dit zou je nog kunnen afsluiten met een stukje in de schoolkrant of op de schoolwebsite, een tentoonstelling, muurkrant of expressieactiviteit.
Al deze fases kun je globaal in een lesuur laten terugkomen, maar je kunt hier ook meerdere dagen of zelfs weken voor uittrekken. Het ligt er net aan hoe groot de interesse van de kinderen is en hoeveel tijd je eraan kunt besteden.
Mijn volgende blog gaat over de verschillende soorten leerstijlen van kinderen waar je als leerkracht rekening mee kunt houden.
Heb je over het ontdekkend leren nog vragen? Stel ze dan gerust! Ik wil graag helpen om het nog duidelijker voor je te maken!
Tijdens mijn stages en nu tijdens het invallen merk ik vaak dat kinderen een wedstrijd doen.
Wie is er al eerste klaar? Wie kan er als eerste iets leuks doen?
Vooral kinderen die hier gevoelig voor zijn gaan hier in mee.
Dit heeft vaak consequenties voor het handschrift, want kinderen gaan dingen afraffelen.
Daarom heb ik een poster gemaakt, om dit ‘probleem’ onder de aandacht te brengen!
Afgelopen zomer ging (toen nog mijn vriend) verhuizen. Tijdens het inpakken van zijn spullen kwamen we een doos met schoolspullen tegen. Nieuwsgierig maakte ik de doos open en keek wat er in zat. Het eerste wat ik uit de doos pakte was een tafeldiploma. Ik bekeek het diploma en zag dat de beoordeling slechts ‘voldoende’ was. Hierop vertelde mijn man dat het hem heel veel moeite heeft gekost om de tafels te leren en dat dit eigenlijk nooit echt gelukt is. Mijn man heeft dyslexie en heeft daardoor moeite met het automatiseren van sommen. Hij kreeg wel extra uitleg van de leerkracht en werkbladen mee naar huis, maar dit hielp niet. Uiteindelijk kreeg hij een ‘voldoende’ voor zijn inzet. Ik schrok best wel van dit verhaal, want eigenlijk had zijn leerkracht hem gewoon opgegeven.
Ik ken mijn man al zes jaar en weet dat hij een echte doener is. Hij vindt het niet leuk om uit een boek te leren of een handleiding te lezen. Hij leert door te kijken en door het zelf uit te proberen. Hij leert door onderzoekend en ontdekkend leren.
Tijdens mijn stages heb ik al gemerkt dat er veel kinderen zijn zoals mijn man. Kinderen die het geweldig vinden om zelf dingen uit te zoeken. Kinderen die echte doeners zijn en die best dingen willen leren, maar dan op een andere manier. Stel dat mijn man werd geholpen door een leerkracht die aansloot bij de behoefte van een doener. Zou het mijn vriend dan wel gelukt zijn om de tafels te automatiseren?
Tijdens de kleuterklassen staan veel leerkrachten nog open voor de natuurlijke manier van leren, maar naarmate de kinderen ouder worden moeten ze meer luisteren en worden ze op die manier gedwongen om minder nieuwsgierig te zijn. Een aantal voorbeelden: “Loop eens door, niet aankomen, eet eens door, zit niet zo te knoeien, stop eens met dromen” en zo kan ik nog wel even doorgaan. De kinderen worden dus vaak afgeremd in hun natuurlijke nieuwsgierigheid, terwijl wij ze juist zouden moeten stimuleren!
Alleen tijdens de lessen techniek en natuur is er af en toe nog ruimte voor ontdekkend leren, maar in veel gevallen bepaald de leerkracht de inhoud van de les en wordt het dus snel weer overdragend leren.
Het ontdekkend leren staat tegenover overdragend leren. Tijdens het ontdekkend leren dragen zowel de leerkracht als de kinderen bij aan de inhoud van het onderwijs. Het verschil tussen actief (ontdekkend) en passief (overdragend) leren schuilt in de wijze waarop nieuwe informatie wordt aangeboden. Bij passief leren wordt de informatie in kant en klare vorm aangeboden. De leerling moet deze informatie zelf in het langetermijngeheugen opslaan en later reproduceren.
Het ontdekkend leren biedt de leerkracht de mogelijkheid om leersituaties goed voor te bereiden, terwijl er ook ruimte is om flexibel met reacties van de kinderen om te gaan. Dee kinderen worden gezien als personen die kunnen bijdragen aan diverse activiteiten. Tijdens die deelname kunnen zij zo gestuurd worden door medeleerlingen en de leerkracht dat zij boven hun eigen mogelijkheden uitstijgen.
Er is een beslissende rol weggelegd voor de leerkracht. Hij ontwerpt samen met de leerlingen betekenisvolle activiteiten, bijvoorbeeld door het inrichten van een tentoonstelling. Voor de leerkracht is het dus heel belangrijk om goed te luisteren naar de kinderen om zo te ontdekken waar de interesses en kwaliteiten van de kinderen liggen.
Het is bewezen dat de betrokkenheid van kinderen groter wordt als ze mede verantwoordelijk zijn voor het verloop van het leerproces en als ze zelf dingen mogen doen. Alleen kijken of luisteren is niet effectief als het om onthouden gaat. Wil je dat kinderen dingen leren dan moet je ze actief bezig laten zijn. Edgar Dale heeft een piramide ontwikkeld en hier hebben diverse wetenschappers percentages bij neergezet. Zij zeggen dat kinderen 10% leren van lezen, 20% van horen, 30% van zien, 50% van wat ze horen en zien, 70% van praten en 90% van wat ze zeggen en doen. Op zich klinkt dit logisch, toch zijn er ook onderwijskundigen die dit model ter discussie stellen omdat wetenschappelijk niet is aangetoond dat bovenstaande percentages kloppen.
Mijn volgende blog gaat over het toepassen van ontdekkend leren in de klas.
We leven tegenwoordig in een hoog tempo en hierdoor nemen we niet meer de rust om eens goed om ons heen te kijken. Kinderen moeten de wereld nog ontdekken en hierbij is juist de zintuiglijke ontwikkeling zo belangrijk. Vanaf de geboorte zijn de vijf zintuigen van een baby al in gebruik. Zien, proeven, horen, ruiken en voelen hoef je niet aan te leren, maar de daarop volgende ontwikkeling van deze zintuigen vindt plaats tijdens het gebruik. Toch wordt deze natuurlijke manier van leren, naarmate het kind ouder wordt, omgebogen in een andere manier van leren.
Op veel traditionele scholen wordt vaak alleen nog maar het visuele “let eens op” en auditieve “luister eens” aspect aangesproken. Kinderen moeten stil achter hun tafel zitten en leren uit een boek, terwijl het juist in de eerste zeven jaren van een kind zo belangrijk is dat alle zintuigen worden aangesproken.
Het opvallende is dat de meeste leerkrachten wel weten dat kinderen het leuker vinden om ontdekkend te leren, maar toch sluiten veel leerkrachten niet op deze behoefte aan, want er zouden zoveel nadelen aan zitten. De kinderen worden druk, je hebt geen overzicht meer op wat de kinderen leren en het kost veel meer tijd en inspiratie om dingen voor te bereiden. Maar is dit inderdaad zo? En is het ontdekkend leren niet effectiever dan het traditionele leren?
In de komende tijd wil ik in een aantal blogs uitleggen wat ontdekkend leren precies is en hoe je dit kunt vormgeven. Ook wil ik het over leren in het algemeen, motivatie en feedback gaan hebben. Vind je dit interessant? Houdt dan de website goed in de gaten!
In deze blog wil ik jullie graag wat vertellen over de ochtendroutines bij mij in de kleuterklas.
Voordat ik met deze baan begon wist ik vrijwel niks over kleuters.
In mijn eerste en tweede jaar van de PABO heb ik wel wat weken stage gelopen in groep 1/2, maar dat was al zo lang geleden!
Gelukkig heb ik een ervaren collega, die me veel heeft laten zien en uitgelegd. Nu zijn het gelukkig voor mij ook echt routines geworden!
De bel gaat bij ons om 8.30 en de kinderen komen dan samen met hun ouder(s) naar binnen.
De kinderen doen hun jassen uit en komen bij de deur staan van het lokaal.
Ik sta bij de deurpost, geef de kinderen een hand en wens ze een goedemorgen.
Ik vind het heel fijn om zo te beginnen, omdat je zo elk kind even aandacht kan geven en je sowieso elk kind al even hebt gesproken.
De ouders mogen bij ons vanaf de herfstvakantie niet meer de klas in komen, dus er wordt afscheid genomen bij de deur.
Wij beginnen niet in de kring, maar met spelinloop.
Wanneer alle kinderen binnen zijn vertel ik ze dat ik het plaatje op rood zet en de kinderen dus even niks mogen vragen.
Mijn collega en ik maken om de beurt voor een week een spelrooster.
De kinderen mogen dan verschillende spelletjes spelen. Wij delen de kinderen telkens in.
Zo zorgen we ervoor dat we gestructureerd aan het werk gaan, maar kunnen ook verschillende kinderen met elkaar laten samenwerken.
Het is dus niet zo dat een kind elke dag aan zijn eigen tafel zit. Ook nemen we elke dag een paar kinderen apart om samen met de juf iets te doen. Dit kan een gezellig spel zijn, maar ook bijvoorbeeld een praatplaat of plaatjes van het themaverhaal in de goede volgorde samen neerleggen. (Vandaar dat de kinderen dan even niks mogen vragen)
Het spelinloop duurt bij ons officieel een kwartier, maar je bent vaak als snel twintig minuten verder.
Wanneer het bijna tijd is zing ik het liedje: “Handen in de hoge, handen in je zij. Handen over elkaar en luister maar naar mij!”
De kinderen weten dan dat ze moeten stoppen met het spel en met hun armen over elkaar moeten luisteren.
Dit werkt erg goed vind ik!
Ik vertel dan de kinderen dat we bijna gaan opruimen, ik laat op de klok zien hoe laat het is en ik zeg de kinderen dat als de wekker gaat we allemaal in de kring gaan zitten. Na een minuut gaat de wekker af en we zingen dan: “We gaan opruimen we gaan opruimen
zet het waar het hoort alle spullen soort bij soort
we gaan opruimen we gaan opruimen
ruim de boel maar op!”
Het opruimen gaat dan eigenlijk verder vanzelf.
Ik vertel wie de hulpjes zijn en nadat we een mooie kring hebben gemaakt kunnen we beginnen.
Ik zing eerst het liedje van Piramide: “Goedemorgen allemaal, hebben jullie lekker geslapen? Goedemorgen allemaal, wat fijn dat jullie er zijn!”
Daarna lees ik alle namen voor en de kinderen zeggen dan goedemorgen juf.
Ook beantwoorden ze dan een goedemorgen vraag. Klik hier voor de goedemorgen vragen.
Daarna zeg ik het volgende rijmpje op: “Luister goed ik heb een vraag: wat voor dag is het vandaag? Is het maandag, dinsdag of woensdag?
Is het donderdag ja of nee? Is het vrijdag, zaterdag of zondag? Wie heeft er een idee? Een hulpje vertelt welke dag het is en mag de knijper bij de juiste dag hangen.
Daarna stel ik nog de volgende vragen:
x Hoeveel keer gaan we naar school?
x Welke dag is het morgen?
x Welke dag was het gisteren?
x Welke dag is het overmorgen?
x Welke dag is het eergisteren?
x Wat is de datum van vandaag?
x Wat voor seizoen is het?
We zingen het liedje “Zeven dagen heeft een week” “Zeven dagen heeft de week en de eerste dag is zondag,
zondag , maandag, dinsdag, woensdag en de helft van de week is om.
domdiridom, domdiridom, domdiridom dom donderdag.
donderdag, vrijdag, donderdag, vrijdag, zaterdag is de laatste dag.”
Daarna zeggen de kinderen het versje van Iris en Michel op:
“Iris en Michiel hebben het altijd druk
Op maandag doet Iris de was,
op dinsdag liggen ze samen in het gras,
op woensdag gaan ze naar de stad,
op donderdag gan ze in bad,
op vrijdag is Michiel blij,
want op zaterdag en zondag zijn ze vrij!”
We gaan met elkaar bidden. Dit doe ik zelf, maar een kringgebed doen we ook wel eens. De kinderen mogen aangeven waar ze voor willen bidden/danken.
Na het bidden zingen we een stuk of 6 liederen.
Daarna mogen de kinderen over het Bijbelverhaal van de vorige dag vertellen.
Wanneer we allemaal weer goed weten waar het Bijbelverhaal van de vorige dag over ging zingen we het volgende lied:
“He luister mee naar een nieuw verhaal
Een nieuw verhaal uit het boek van God He luister mee naar een nieuw verhaal Een nieuw verhaal uit het boek van God
Net zoals je elke dag je boterhammen eet
En je dat toch zeker niet een dag of drie vergeet
Zo is het met het lezen uit het boek van onze Heer
Je kunt er veel van leren en ze groeien telkens weer
Nadat ik het Bijbelverhaal heb verteld bespreken we het verhaal altijd na.
Ik vind het erg belangrijk dat de kinderen over het verhaal kunnen vertellen en vragen kunnen stellen over het verhaal.
Vooral ook omdat sommige verhalen best spannend of lastig kunnen zijn.
Nadat we alles goed hebben door gesproken gaan we door met het volgende onderdeel: spelen/werken, maar hierover later meer!
Ik heb nog een hele oude camera liggen, maar ik vind het zonde om hem weg te gooien.
Onder de afwas wist ik opeens wat ik ermee kon doen! De kinderen fotograaf laten spelen!
Geweldig toch om te zien wat kinderen op de foto zetten!
1x in de week mag een kind fotograaf voor een dag zijn. Hij krijgt dan een speciale pet op en een kaartje met een touwtje om zijn nek met fotograaf erop. Dit kind mag dan heel de dag of ochtend foto’s maken. Tijdens het spelinloop, de eerste paar minuten in de kring (anders wordt het irritant) , tijdens spelen en werken en tijdens het buiten spelen. Tussen de middag heb ik de foto’s op de computer gezet en ik moet toegeven meer dan twee/derde is mislukt! Te veel bewogen of vergeten om het dopje van de lens te doen! Maar weer een goede les voor de volgende keer natuurlijk! ‘s Middags heb ik met de kinderen de foto’s bekeken en ze vonden het echt hilarisch om te zien! (Ik snap niet zo goed wat er leuk is aan een wazig hoofd, maar goed..) De kinderen vroegen heel de dag door of zij de volgende keer mogen, dus spreek dit duidelijk af met de kinderen!
Als iedereen een keer geweest is ga ik beginnen met het geven van speciale opdrachten. De kinderen moeten dan bijvoorbeeld iets met een bepaalde vorm fotograferen: (rond, vierkant, driehoek). Of fotokaartjes met 1 potlood – 2 potloden – 3 potloden, ga zo maar door maken. Wie weet nog meer leuke opdrachten?
Op de deur hing deze poster:
Deze foto vond ik wel erg grappig. Op kinderhoogte genomen. Wat ziet een kind in de kring!
Die stoel staat daar dus eigenlijk niet zo handig..
Via Pinterest kwam ik op de site van een Amerikaanse leerkracht
Hier vond ik een erg leuk idee om een positief leerklimaat te krijgen.
Het invoeren van de Mystery hero!
Je hebt een leuk potje nodig en evenveel ijsstokjes als het aantal leerlingen in je klas.
Schrijf elke naam op een ijsstokje en stop deze in het potje.
Als je aan het gedrag van de kinderen wilt werken, kies je er 1 uit.
Vertel dat je de mystery hero hebt uitgekozen, maar dat je nog niet laat weten wie het is.
Stel dat de periode van de mystery hero tot de pauze duurt, dan laat je het ook niet langer duren.
Als de mystery hero zich goed heeft gedragen, dan vertel je wie het was en je bedankt hem/haar. Ook schrijf je de naam op het bord.
Wanneer de mystery hero zich niet goed heeft gedragen, dan vertel je dat de mystery hero harder zijn best moet doen de volgende keer. Zijn/haar naam wordt verder niet genoemd.
Elke ochtend lees ik alle namen van de kinderen voor. Ik zeg dan “Goedemorgen Rick
Rick zegt dan “Goedemorgen juf” en hij geeft het antwoord op een bepaalde vraag.
Bijvoorbeeld: “Wat heb je vanmorgen gegeten?”
Aangezien ik niet elke dag dezelfde vragen wil stellen heb ik een lijst gemaakt met 66 vragen, die je zou kunnen stellen.
Dit zijn algemene vragen. Natuurlijk kun je ook heel goed vragen stellen over een bepaald thema, maar die heb ik hier niet bij staan.
Bijvoorbeeld: “Noem een kado wat je hebt gekregen van Sinterklaas”.
Doe jij ook zoveel moeite om het je leerlingen naar hun zin te maken in de klas? Ben jij iemand die ervoor zorgt dat het leren leuk blijft? Dan is de verrassingsdoos ook echt iets voor jou! Ik weet zeker dat je leerlingen dit geweldig zullen vinden!
Wanneer je een nieuw thema introduceert of iets nieuws wilt aanleren stop dit dan in de verrassingsdoos. De kinderen zullen het onwijs spannend vinden en haast niet kunnen wachten tot dat je de doos open maakt!
Wil je ook zo’n leuke doos maken? Dit kun je heel eenvoudig doen door een kleine doos (kijk eens bij de supermarkt) te beplakken met leuk cadeaupapier. Natuurlijk kun je ook een kant en klaar doos kopen (zoals hierboven van de Xenos) Doe er een leuk lint omheen en klaar is je verrassingsdoos!
De schoolbel ringt.. Maar wie moest er ook al weer overblijven en wie ging er nou naar de BSO? Ik heb een poster gemaakt, zodat je dit niet meer kunt vergeten!
Tip: Lamineer de poster en hang deze op bij de deur. De kinderen kunnen dan met een uitveegbare stift hun naam erop opschrijven.
Het begin van het nieuwe schooljaar is altijd weer spannend. Zowel voor de leerkracht als voor de kinderen! In dit bericht geef ik je een aantal tips en ideeen!
x Een ander idee is om een foto van jezelf op vakantie naar de kinderen te sturen. Laat de kinderen raden op welke plek de foto gemaakt is. Gelijk een eerste leuke huiswerkopdracht!
x Je zou ook het kind kunnen opbellen voor een kort gesprekje.
x Leg op hun tafel een tasje (Action) neer met wat kleine spulletjes erin die handig zijn om in de klas te gebruiken. Hang aan het handvat een tekstkaartje, zodat de kinderen snappen waarom ze deze spullen krijgen. Bijvoorbeeld: Welkomtas
x Laat kinderen een vragenlijstje invullen, zodat je de kinderen beter leert kennen: Wie ben je
Tijdens het lesgeven heb je vast wel eens meegemaakt dat het soms lastig kan zijn wanneer kinderen moeten samenwerken. Niet alle kinderen willen met elkaar samenwerken en het kost tijd om tweetallen te maken. Natuurlijk kun je degene die naast elkaar zitten samen laten werken, maar het is natuurlijk veel leuker om er wat meer variatie in te brengen. De Amerikaanse leerkracht Beth Newingham heeft hier iets heel creatiefs op bedacht. Zij maakt in de klas gebruik van klokmaatjes. Aan het begin van het jaar krijgt elke leerling een papier met een lege klok. Ze lopen met hun klok door de klas en zoeken iemand met wie ze willen samenwerken. Ze bespreken dit samen en zetten dan allebei hun naam op hetzelfde uur. Ze moeten voor elk uur een ander maatje vinden.
Wanneer de klokken klaar zijn kun je ze het beste lamineren voor een langere houdbaarheid. De kinderen kunnen de klokken dan in hun kastje bewaren.
Wanneer er een activiteit is waarbij de kinderen moeten samenwerken roept de leerkracht bijvoorbeeld “Zoek je drie uur maatje en maak samen de opdracht”. Beth Newingham heeft een klok voorin de klas hangen waarop ze aangeeft welke uren al geweest zijn. Ze plakt een sterretje bij het uur en als alle uren geweest zijn, dan haalt ze de sterren er weer af. Zo zorg je ervoor dat alle uren aan de beurt komen!
Vandaag is het een erg regenachtige dag en aangezien ik vrij heb surf ik graag een beetje over het net. Ik bezoek graag websites van onze Amerikaanse of Engelse collega’s. Vaak hebben zij zulke leuke ideeen om het onderwijs nog leuker te maken! Ik kom regelmatig op de website http://thecornerstoneforteachers.com/. Angela Watson is echt een geweldige inspiratiebron! Ik las op haar site een stuk over oudercommunicatie. Het schijnt dat het in Amerika heel gebruikelijk is om te communiceren met ouders door middel van een wekelijkse klassenbrief of een blog op internet. Daarnaast gebruiken veel leerkrachten zelfs twitter! en facebook om met de familie te communiceren!
De leerkracht kan de nieuwsbrief maken, maar vaak wordt er ook aan kinderen gevraagd of zij een stukje in de klassenbrief willen schrijven. Best een leuk idee!
Een aantal prachtige! voorbeelden van klassenbrieven vindt je hier:
Ik vraag me wel echt af waar zij hier de tijd voor vandaan halen!
Op een andere website las ik een idee van een leerkracht die aan het begin van het nieuwe schooljaar alle kinderen/ouders thuis een kaart sturen. In zo’n brief introduceer je bijvoorbeeld jezelf, vertel je hoe ze jou kunnen bereiken, vertel je wat over de dagelijkse activiteiten in de klas, informeer je ze over het huiswerkbeleid en geef je tips over hoe ouders kunnen helpen bij het leren.
Ook stuurt deze leerkracht regelmatig een kaartje naar de ouders als hun kind iets bijzonders heeft gedaan. Het hoeft maar heel kort te zijn en is altijd positief. Bijvoorbeeld wanneer het goed gedrag heeft laten zien of goed gewerkt heeft. Dit werkt wel heel positief denk ik! Volgens mij kun je dit ook heel goed in een ecard aangeven, als is een echt kaart natuurlijk veel leuker!
Kindermishandeling vindt plaats bij drie op de honderd kinderen. Dat betekent dat in iedere klas op iedere school een kind zit dat mishandeld wordt. Vaak wordt mishandeling niet herkend, 90% van de gevallen wordt over het hoofd gezien. Leerkrachten herkennen de signalen niet of ze weten niet wat ze met de situatie aan moeten. Kinderen hebben “levenslang” wanneer mishandeling niet opgemerkt wordt.
In de video zien we kinderarts Ben Rensen. Hij vertelt wat er met een kind gebeurt wanneer het mishandeld wordt. En hoe je als leerkracht een kind herkent dat mishandeld wordt. Ook legt hij uit wat je als leerkracht moet doen wanneer je het vermoeden hebt dat een kind in jouw klas mishandeld wordt.
Verder zien we Els van Beek van het AMK (Advies- en Meldpunt Kindermishandeling). Wie kan er bij het AMK terecht en wat voor hulp kunnen zij bieden.
En Bonnie Belle vertelt hoe het is om als leraar een kind in de klas te hebben waarvan je vermoedt dat het mishandeld wordt. Wat doet dit met je? En hoe gaat haar school, waar ze nu directrice is, om met dit onderwerp.
In mijn groep leren de kinderen toetsen met behulp van studiekaartjes.
Ze krijgen een samenvatting van het hoofdstuk, bijvoorbeeld geschiedenis, mee naar huis om te leren.
Thuis moeten ze 10 vragen bedenken over de tekst en die moeten ze op een kaartje schrijven. Het antwoord, dat in de tekst staat, schrijven ze op de achterkant.
De kaartjes nemen ze weer mee naar school en tijdens de pauze stellen ze elkaar de vragen over de tekst.
Je kunt dit ook op een coöperatieve manier doen:
Laat alle kinderen door de klas lopen. Wanneer de leerkracht in haar handen klapt moeten de kinderen stil staan en een tweetal vormen met degene die het dichts bij hen staat. De leerkracht geeft dan aan wie het eerst mag beginnen met het stellen van de vraag. Dit kun je op een leuke manier doen bijvoorbeeld:
x Degene met de grootste schoenmaat mag beginnen.
x Degene, die vanochtend het eerste opstond mag beginnen.
x Degene, die het eerste jarig is mag beginnen.
De kinderen zijn altijd erg enthousiast en vinden het ook een uitdaging om alle antwoorden goed te hebben. Op deze manier leren ze met en van elkaar!
