Jongens die stoeien, hoe ga je ermee om?

Jongens die stoeien, hoe ga je ermee om?

In mijn groep zitten redelijk wat jongens die van fysiek contact houden. Ze botsen expres tegen elkaar op, doen wedstrijdjes wie het snelste is en proberen allemaal het sterkste te zijn. Het stoeien met elkaar is dus onvermijdelijk. Maar hoort dit wel op school? En hoe ga je hier als ‘juf’ mee om?

Waarom houden jongens van stoeien?
Ik heb al eerder geschreven over de verschillen tussen jongens en meisjes. Als leerkracht krijg je hier elke dag mee te maken. Meisjes zijn over het algemeen wat rustiger dan jongens en kunnen zich sneller of beter aan de regels houden. Jongens zijn drukker, houden meer van bewegen en gebruiken liever hun handen dan hun mond.

Wanneer we als vrouwelijke leerkracht twee jongens zien stoeien dan denken we al snel “Oei, gaat dat wel goed?” of  “Stoeien doen we niet, dit leidt tot ongelukken!”. We zeggen tegen de kinderen dat ze van elkaar af moeten blijven en dat ze maar wat anders moeten spelen.

We vergeten alleen dat er een verschil is tussen stoeien en vechten en dat jongens het stoeien gebruiken als krachtmeting (Grift, 2016). Het bepaalt namelijk de positie van de jongens binnen de groep. Dit is essentieel, want het biedt de jongens sociale veiligheid. Zolang dit niet duidelijk is blijven de kinderen zoeken naar andere manieren om de rangorde te bepalen.

Maar het stoeien helpt ook om eigen grenzen te bewaken en om te gaan met de grenzen van de ander. Het stimuleert het doorzettingsvermogen, omgaan met verliezen en het wederzijds vertrouwen tussen de kinderen.

Lees ook: Wat hebben jongens nodig om tot leren te komen? 

Bij meiden gaat het bepalen van de positie op een hele andere manier, daarom storen veel juffen zich aan het stoeien van jongens. Met als gevolg dat we het helemaal maar verbieden. Best jammer, want uit onderzoek blijkt dat ongeveer maar 1 % uiteindelijk leidt tot een echt gevecht (Smith, 2010).

Jongens die stoeien, hoe ga je ermee om?

Wat kan je doen als leerkracht?
Oké, het is duidelijk; de meeste jongens, zo’n 60 % (Smith, 2010) hebben een innerlijke drang om te stoeien. Ze zoeken het fysieke contact op en het risico op schaafwonden nemen ze voor lief.

Voordat je jongens toestaat om te stoeien is het goed om dit binnen het team te bespreken, zodat iedereen er vanaf weet. Ook is het noodzakelijk om met de kinderen duidelijke regels te maken.

Ik heb met de jongens uit mijn klas ook afspraken gemaakt. Ze mogen met elkaar stoeien, maar alleen volgens onderstaande regels:

  • Het stoeien moet gelijkwaardig zijn, dit betekent dat beide jongens het leuk moeten vinden. De kinderen vallen elkaar om beurten aan en ze zijn voorzichtig met elkaar.
  • Wanneer één ‘stop’ zegt moet de ander onmiddellijk stoppen. Binnen het stoeien is het verstandig om een codewoord te hebben, die de kinderen kunnen gebruiken als ze het niet meer leuk vinden.
  • Het stoeien mag alleen buiten op de zwarte matten. Af en toe proberen ze het wel in de klas, maar dit kap ik gelijk af.
  • Stoeien mag alleen onder toezicht van een volwassene.
  • Als leerkracht probeer ik me er zo min mogelijk te bemoeien. Ik behandel het neutraal en zal niet gaan aanmoedigen of juichen.
  • Wanneer ik merk dat het stoeien doorslaat dan grijp ik in. Al is dit met bovenstaande afspraken eigenlijk nooit nodig.

Hoe gaat dit bij jou op school? Welke regels hebben jullie?

Meer lezen:

  • Grift, B. van de (2016). Jongensbrein/Meisjesbrein. Amsterdam: SWP.
  • Smith, P. K. (2010). Children and Play. (Chapter 6: Physical Activity Play: Exercise Play and Rough-and-Tumble.) Chichester, UK: Wiley-Blackwell.

Foto’s Shutterstock: jongens 1 en jongens 2.

BewarenBewaren

Auteur:

Linda Willemsen is het gezicht achter klasvanjuflinda.nl en zet zich in voor spelenderwijs ontdekken en leren. Ze werkt drie dagen per week in groep 3/4 op een basisschool in Veenendaal. Daarnaast houdt ze zich bezig met auteurswerk en heeft ze de Master SEN richting gedragsspecialist afgerond.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *