Mijn kind heeft Asperger

Afgelopen dinsdag schreef ik een artikel over het boek ‘Omgaan met Asperger in de klas’. Via Social Media deed ik een oproep aan leerkrachten/ouders met een kind met Asperger. Ik kan natuurlijk wel een verhaal vanuit de theorie vertellen, maar veel interessanter is het om ervaringen uit de praktijk te horen. Marjolein wil net als Marieke graag haar verhaal met ons delen.

Lees hier het interview terug met Marieke over haar zoon met autisme.

Marjolein (36) is getrouwd en woont samen met haar man (36) in Oosterbeek. Ze hebben drie kinderen Lasse (8), Benthe (4) en Sven (1). Lasse is de oudste en heeft het syndroom van Asperger.

Kun je iets vertellen over Lasse?
Van Lasse wisten we eigenlijk altijd al wel dat hij bijzonder was. In de buik was hij al heel rustig en als baby nooit echt ondernemend. Hij was uitzonderlijk vroeg met praten (eerste woordjes met 8 maanden). Lopen deed hij wel ‘laat’. We mochten hem niet lui noemen, maar ‘makkelijk’.  Op het kinderdagverblijf begon het al, met 2 jaar oud,  dat hij niet mee deed aan groepsgebeuren en apathisch langs de zijlijn stond. Ze vermoedden iets in de richting van ASS maar mogen dat natuurlijk niet zeggen. We hebben toen het consultatiebureau en kinderpsycholoog erbij gehad omdat het wel heel dramatisch was (vond het kdv, en we zagen wat ze bedoelden ook op videobeelden die ze hadden gemaakt) Zij kwamen tot de conclusie dat hij gewoon meer uitdaging nodig had en toen hij wat eerder naar de 3+groep ging draaide het weer bij.

Hoe werden de eerste ‘problemen’ gesignaleerd?
Op de basisschool viel het de kleuterjuffen ook wel op dat Lasse niet echt toenadering zocht, niet meedeed aan het groepsgebeuren, in zijn eigen wereldje leek te verkeren en totaal geen besef van planning en tijd had. Los van dat alles vond iedereen Lasse wel een heerlijk lief en rustig kind met zijn eigen specifieke interesses (waar hij dan heel veel van wist), humor en aparte kijk op zaken.
In groep 4 liep hij echt vast. Er was geen hoogte van hem te krijgen hoe hij iets beleefde. Motoriek, spelling en rekenen kostten hem veel moeite. De juffen voelden zich zoals ze zeiden ‘handelingsverlegen’.  Hij ging met grote tegenzin naar school en had (en heeft) veel last van de drukte van de klas.

Mijn kind heeft Asperger

Kun je iets vertellen over de periode van signalering en diagnose?
In groep 4 wist men niet zo goed wat ze ermee moesten en werd het vanuit ons gezien ook als lastig ervaren dat er een kind was met een gebruiksaanwijzing. Om wat handvatten te krijgen wat er nu precies was, hebben we onderzoek laten doen naar gedrag en IQ. Daaruit bleek Asperger en een hoog IQ. De diagnose ging vrij vlot bij een GZ-kinderpsycholoog, die op een hele leuke manier testjes en onderzoekjes met hem deed. Binnen een kleine maand lag de diagnose bij ons op tafel.
Ze vertelden ons op school dat ze geen één op één aandacht konden geven, maar dat vroegen we ook niet. Er is toen besloten dat er rugzakbegeleiding aangevraagd zou worden.

Wat voor rol speelde de school in dit proces? Zijn er dingen voor je zoon veranderd?
De diagnose e.d, hebben we geheel op eigen initiatief als ouders gedaan. Ze zijn zich op school nu wel bewuster dat ze Lasse op een andere manier moeten benaderen en bij dingen moeten betrekken. In groep 5, waar hij nu in zit, weten ze dat eigenlijk al vanaf de start van het schooljaar. Vooral de manier van communiceren  is iets waar ze zich steeds bewust van moeten zijn.

Hoe wil je zoon door de leerkracht en klasgenoten benaderd worden?
Ik weet niet of hij daar zelf een antwoord op heeft. Maar wat hij fijn zou vinden is dat het eens wat rustiger in de klas zou zijn en dat de klas eens luistert als de juf of meester iets opdraagt. Dat kinderen niet gehoorzamen daar snapt hij niks van. Verder wil hij denk ik gewoon benaderd worden zoals andere kinderen. Iedereen in de klas vindt Lasse OK en weten dat Lasse is zoals hij is.

Wat voor tip(s) heb je voor leerkrachten, die en kind met Asperger in de klas hebben?
Verdiep je een beetje in de materie, er is allerlei handig materiaal te vinden, zoals boekjes, sites, folders of via oudervereniging Balans en de NVA. Dat is dan niet DE gebruiksaanwijzing voor een kind met Asperger, maar kan wel wat handvatten geven. Vraag vooral ook ouders en betrek hen ook bij de begeleiding. Zij hebben de sleutel in handen!

Geef verder een kind, eigenlijk ieder kind, in de klas duidelijkheid, structuur, rustmomenten en wees duidelijk in je communicatie (en let er dan bij kinderen met ASS vooral op dat ze alles letterlijk nemen).  Dat helpt ook bij kinderen met ADHD of eigenlijk elk kind.  Laat een kind ook eens buiten de klas in alle rust iets doen en verplicht een kind niet om mee te doen aan drukke evenementen, zoals een sportdag of carnaval.

Heb je nog een vraag aan Marjolein? Laat dan gerust een reactie achter.

Omgaan met asperger in de klas
Schrijver: Matt Winter & Clare Lawrence
Uitgever: SWP
Prijs: €12,50

Klik hier om het boek te bestellen.

Omgaan met Asperger in de klas

 

Auteur:

Linda Willemsen is het gezicht achter klasvanjuflinda.nl en zet zich in voor spelenderwijs ontdekken en leren. Ze werkt drie dagen per week in groep 3/4 op een basisschool in Veenendaal. Daarnaast houdt ze zich bezig met auteurswerk en heeft ze de Master SEN richting gedragsspecialist afgerond.

Een gedachte over “Mijn kind heeft Asperger

  1. Marianne zegt:

    Ik heb net een fantastisch boek gelezen over iemand met Asperger. Ik heb zitten schaterlachen, omdat de (onze) wereld er zo inconsequent en onlogisch uitziet door de ogen van iemand met Asperger. Een leuke eye-opener voor leerkrachten en mensen die iemand met Asperger in hun omgeving hebben. De titel is “het Rosie project”.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *